link

GURBET

GURBET    Kocam gurbete çalışmaya gideli tam 1 yıl oldu. Çok özledim onu. Kokusunu sesini varlığını. Çok zorlandım onsuz buralarda tek başıma çocuklarla. Ne yapalım ekmek kavgasına gitti adamcağız. Bizler için çocukları için. Yuvamızın direği idi çok canım yandı gittiği günden beri. Artık hasret bitiyor bir hafta sonra bizlerle evimizin direği. Çok mutluyum. Şimdiden ne yemek yapsam diye düşünmeye başladım. Dolmayı yaprak sarmasını çok sever bizim bey yanına da bir cacık yaparım özlemiştir benim yemeklerimi. Hizmetimi saygımı sevgimi. Meğer ne zormuş yuvada birinin eksik olması. Yokluğu olmayışı ne zormuş ne dayanılmaz bir sancıymış. Çocuklardan biri hastalansa babamız olmayınca içimizde bir şeyler burkuluyordu. Bayramda burada değildi yarım bir mutluluk yaşadık eksikti bir yanımız yüzümüz gülmedi hiç. Eminim ona da zor olmuştur. İnsan evini eşini yuvasını bırakır da yabancı ellere gider mi mecburiyet işte bizlere daha iyi gelecek verebilmek çocuklarını okutabilmek için gitti. Belki de ne acılar ne hasretler çekti de bize söylemedi üzülmeyelim diye. Bende öyle söylemedim hiçbir şey belli etmedim görüştüğüm zamanlarda içime attım gözyaşlarımı ellerimle sildim buda geçecek buda bitecek deyiverdim. Günler geçmeyi bilmezde sonunda kavuşma vakti geldi. Özlemler geride kalıyor artık. Allah’ın izni ile sağ salim gelirse bayramımız olacak o gün. Yuvamız ısınacak yüzümüz gülecek içimiz sevinçle dolup taşacak. Bu duygularla bir hafta geçti. O gün geldi çattı sabah kadar uyuyamadım sabahın ilk ışıkları ile kocamın en sevdiği yemekleri yapmaya koyuldum evi temizledim çocukları giydirip hazırladım. En sonunda bende giyinip süslendim. Saat yaklaştıkça heyecanlanmaya başladım. Kocam erim yuvamın sıcaklığı geliyor diye içimden söylene, söylene vakit geçirmeye çalıştım. Çocuklarda çok mutluydu babam ne aldı diye sorup durdular. Aman ne alması kendi gelsin de bize yeter dedim çocuklara. Akşama doğru kocam geldi inanılmaz bir bayram yeri oldu evimiz. Çocukların bağrışları televizyonun sesi gülücüklerimiz. Çok geçmeden çocuklar uyudu. Kocamla baş başa kaldık. Saçlarımı okşadı gözlerine derin, derin baktı. Ne özledim seni karıcığım her şeyini kızıp bağırmalarını bile dedi. Bende dedim. Bavullarını boşaltıp yerleştirmeye başladım. Bavulun birinden sadece defterler çıktı çıktıkça çıktı. Çok şaşırdım bunlar ney böle dedim. Orada bir şeyler yazdım karıcığım uyuyamadığım zamanlarda sıkıldığımda sizleri özlediğimde karaladım bir şeyler işte bakarsın bir ara dedi. Ne yazdın böyle bu kadar çok şiir mi bunlar dedim. Yok, karıcığım yok gurbeti yazdım dedi gözlerinde eskiden kalma bir buruklukla. Neden bu kadar çok defter kullandın dedim. Yanıma geldi sarıldı. Her bir günüm bir yıl gibi geçti de ondan hayatım dedi. Gurbette sevdiği olan herkese Allah kavuştursun der sağlıcakla kalmanızı temenni ederim

Did you like this? Share it:
Yazar
Yazar
Son 15 Senedir sanal alemde takılan birisi olarak sohbet chat sitelerı kurup satışlarını yaptım son 2 sendır seo ve Arama Motoru Optimizasyonu Uzmanı olarakta Devam etmekteyim...
Twitter Facebook Google Linkedin Flickr YouTube

Önceki Yazı:ŞEHİR VE KÖY HAYATI

Sonraki Yazı:Gece Hayatı Ve Bar Alemi

BENZER YAZILAR
YORUMLAR

Bu yazıya 4 yorum yapılmış.

  1. Yazar

    okuyunca hüzünlendim doğrusu….

  2. Yazar

    Hüzünlenmemek elde deyilki hayatımızdaki gerçekler bunlar

  3. Yazar

    Ah gurbet zalim gurbet harika Bi yazı olmuş yüreğinize saglık memleketimi özledim vallha

  4. Yazar

    İnsanın sevdikleri yanında olması gibisi var mı? Umarım herkes bir gün ait ve mutlu olduğu yere döner.

SİZ DE CEVAP YAZABİLİRSİNİZ
Bu yazı hakkında görüşünüzü belirtin.

KariyerwbhSesli Sohbet