Evlilik Dediğin Böyle Olmalı Bir Ömür Sürmeli !!
Aşk neydi bilememişim ben daha önceleri sevdiğim kadınlar hevesmiş meğer çünkü ben meleğimi bulunca anladım, buldum aşkın tanımını huzur budum onunla dünyadaki diğer renkleri de gördüm siyahtan başka.
Meleğimle 1 Ağustos 1960 de tanıştık o benim öğrencilik dönemimde oturduğum ev sahibimin kızıydı hem de tesadüf bu ya aynı memleketli idik, esmer tenli hareketli çıtı pıtı ve güleçti onun bu halleri gözümden kaçmıyordu bana ilk günlerde ağabey dediğinden ona beğeniyle bakamıyordum fazla.
Samimiyet ilerlemişti babası ailemle de tanışmış oğulları kadar sevmişlerdi. Okula gidip gelirken onu görüyor ama muhabbetimiz merhabadan öteye gitmiyordu. Beni görünce utanıyor başını önüne eğip susuyordu. Onun bu utangaç halleri hoşuma gidiyor beğenim de günden güne artıyordu.
Okuldan mezun olmuştum, mezun olduğum gün sevincimi ailesiyle de paylaşmıştım. Ogün ilk defa bana iki kelime söylemişti “Tebrikler abi çok sevindim senin adına teyzede çok mutlu olacak” Sesi bana en güzel müzik sesinden bile daha hoş gelmişti.
Mezuniyetimden sonra o şehirden ayrılıp askere gittim. Şansıma memleketimde askerlik yapacaktım. Askerlikte izin zamanım gelmişti onu görmek ve vefa borcumu ödemek adına eski ev sahibimin yaşadığı kente gittim elimde bir paket tatlı ile kapılarını çaldım. O açmıştı kapıyı yine yüzünde mahcup o ifade belirdi yüzüme bakamıyordu yanakları kızarmıştı er zaman ki utangaç haliyle “hoş geldin abi uzun zaman oldu nasılsın duyduk askerdeymişsin” dedi bende biraz muhabbet etmek adına “evet sen neler yapıyorsun halen devamı nakışa nasıl annenler evde mi?” dedim ve içeriden “kim o kızım” sesiyle sözüm bölündü kim olduğumu bağırarak söyledim annesi beni içeri davet etti kahve içtik elimdeki paketi masaya bıraktım. Arkamdan seslendi “Abi paketini unuttun” hafifçe gülümsedim “Size getirdim tatlı o çam sakızı çoban armağanı” dedikten sonra merdivenlere yönelip indim ama aklım ondaydı gülümsemesine takılı kalmıştım. Büyük ablası da vardı oda bana bakıyordu camdan el salladılar ikisi .
Aklımdan çıkaramaz olmuştum o gülüşü, gözleri ama abi diyen birine nasıl söylerdim ben senden hoşlanıyorum, üstelik ailesi de beni çok seviyordu. Aradan yıllar geçti askerlikten sonra ama ahbaplığımız devam ediyordu o aile ile. Ben Almanya ya futbolcu olarak transfer olmuş, okuyor hem de çalışıyordum orda, avukat bayanla tanışmış ve kısa zamanda evlilik kararı almıştım.
Evlenmek için evlenecektim ailem bu konuda çok baskı yapıyordu benden büyük ağabeylerim de evlenmiş yuvalarını kurmuşlardı. Ailemle tanışmamıştı eşim olacak bayan, birlikte tatilde Türkiye ye dönüp onlarla tanıştırdım ailemle, tanıştırdıktan sonra tekrar dönüp evlenecektik nişan yapmaya karar verdiğimiz gün bana öyle bir laf sarf etti ki ailemle ilgili ona bir tokat atıp ayrıldım. Aileme durumu açıkladım büyük abim “Zaten bizi beğenmeyen bir kadın yarın bugün senide beğenmekten vazgeçecektir o yüzden ki iyi olmuş” demişti. Ama onlarda İstanbul’a kız almaya geldiklerinden memlekete dönünce çevremizde tepki almak istemiyorlardı büyük abim “Senin ev sahibin vardı onun kızlarından biriyle seni evlendirsek iyi aileler ve bize de sana da çok iyilikleri oldu “ dediğinde o yıllar önceki gözler aklıma gelmişti. Ona olan beğenim aklıma geldi film gibi geçti her şey gözümün önünden ağzımdan hemen “Tamam ama büyük ablası değil küçük olsun” ağzımdan çıkan sözlere inanmadım..

Did you like this? Share it:
Yazar
Yazar
Son 15 Senedir sanal alemde takılan birisi olarak sohbet chat sitelerı kurup satışlarını yaptım son 2 sendır seo ve Arama Motoru Optimizasyonu Uzmanı olarakta Devam etmekteyim...
Twitter Facebook Google Linkedin Flickr YouTube

Önceki Yazı:Evlenmeden olmaz!

Sonraki Yazı:İnsanın Kalitelisi var mıdır?

YORUMLAR
SİZ DE CEVAP YAZABİLİRSİNİZ
Bu yazı hakkında görüşünüzü belirtin.

KariyerwbhSesli Sohbet