Aile olma
Bugün hava güzeldi şöyle bir çıkıp kendimi atayım dedim sokaklara nicedir bunalmıştım içerde evde, ofiste; nefes almak istedim. Sahil her zaman beni rahatlatmıştır, sahil kenarına indim güneşle birlikte martılar havada sanki raks ediyorlardı biraz daha ilerledim çimlerde oturan sevgilileri gördüm hafif tebessümle yanlarından geçip yürümeye devam ettim. Yürüdükçe güneş yüzüme vurdukça söyle içim açılıyordu sanki sonra yine çimlerde bir aileye takıldı gözüm.
O aileye çakılıp kaldı gözüm. Babaları mangal başında et kızartıyordu iki küçük çocuk fark ettim, biri kız diğeri erkekti. Çimlerin üzerinde koşup oynuyorlardı kız olan biraz daha büyüktü sanki kız çocuğu kardeşine topu atıyordu ve “hadi bana geri at” diye bağırarak kardeşiyle şakalaşıyordu. Ailenin annesi ise yere serilen halı üzerinde yiyecek hazırlama telaşındaydı. Beyinin yanına yaklaştı sarılıp çocuklarına baktılar ikisi gözlerinde uzakta olsa gördüğüm bir parıltı vardı. Beni fark etmediler uzaktan öylece izliyordum ayakta.
Yutkundum boğazıma bir hıçkırıp gelip takıldı ağlamak geldi bağıra bağıra neden mi ? yıllarca bende iş hayatı ev hayatı arasında mekik dokurken aslında böyle bir aile hayal etmiştim hep o aile hayaliyle yaşamıştım nasılda mutlululardı on an için bile olsa mutlulardı. Onların o haline özendim, kıskandım hatta, onlar gibi olmak isterdim ama lakin yapamazdım. Çünkü benim öyle bir kocam ve öyle çocuklarım yoktu kariyer derdinden bunlara fırsat bulamamıştım.
Aile özlemini o an yaşadım . Aile olmak işte bu şekilde olmalıydı belki de her şeyim vardı her şeye sahiptim ama onlar gibi değildim, olamamıştım. Gözyaşlarımın aktığını hissettim elimle sildim çocukluğum aklımdan geçmeye başladı sonraları bizimde böyle günlerimiz olmuştu ama şimdi hepsi geçmişin hatıralarında kalmıştı. Ben koskoca bir ev ve içinde yalnızdım. Aile özlemini her şeye rağmen bir bütün gibi yaşamanın önemini anlamıştım o an.
Sonra arkama döndüm, yavaşça bir top ayaklarımın dibine ulaştığında irkildim “Teyze topu atsana lütfen” denildiğini duydum ama ben ağlıyordum topu arkama bakmadan tekmeledim geriye doğru sonra hızlı adımlarla uzaklaşmaya başladım nasılda sarsılmıştım nasılda iç benliğimdeki duygular bir anda su yüzüne çıkmıştı. Rahatlamak adına başladığım gezinti beni benliğimdeki o koskaca özlemi bulup çıkartmıştı derinlerden.
Sahili bırakıp arabama atladım ve delice sürerek evime döndüm koskoca yalnızlığıma, aile olmak nedir belki hiçbir gün hissetmeyeceğim belki de bana bu duyguları yaşatacak biri çıkacak zaman ve kader bunu gösterecek bana, geç kalmış olsam da bu hayata bende Aile olmayı ve öyle yaşamayı çok istiyorum. Umarım gözlerimi kapamadan bu hayata aile olabilirim.
Sevgilerimle esen kalın.

Did you like this? Share it:
ETİKETLER

Yazar
Yazar
Son 15 Senedir sanal alemde takılan birisi olarak sohbet chat sitelerı kurup satışlarını yaptım son 2 sendır seo ve Arama Motoru Optimizasyonu Uzmanı olarakta Devam etmekteyim...
Twitter Facebook Google Linkedin Flickr YouTube

Önceki Yazı:www.sohbetzamani.com

Sonraki Yazı:AŞKIMIN SANIĞISIN

YORUMLAR
SİZ DE CEVAP YAZABİLİRSİNİZ
Bu yazı hakkında görüşünüzü belirtin.

KariyerwbhSesli Sohbet